X
تبلیغات
باروق - قشر بندي اجتماعي باروق:

باروق

مونوگرافی شهر باروق

قشر بندي اجتماعي باروق:

           از جمله  ملاك هاي قشر بندي درباروق مانند بسیاری از روستا ها ی ایران می توان به  داشتن زمين زراعي ، میزان تحصيلات، نوع شغل، داشتن دام و طيور ، سابقه ي گذشته ي اجداد و والدين و دارايي و ثروت، اشاره نمود. و با توجه به مواردفوق  مردم  تا قبل ازیکی دو دهه ونیز  تبدیل شدن باروق به شهر که خواه ناخواه تغییراتی در ساختارها و قشر بندی اجتماعی مشاهده می گردد  به قشرهاي ذيل تقسيم مي شدند.

الف: کشاورزان(هامپا لار)  ب: خوش نشینان ( قَرَه لَر)

الف: کشاورزان(هامپا لار): این قشر که اکثریت مردم را شامل می شد  خود در چندین سطح قرار داشتند.بعضی دارای زمین های وسیع کشاورزی ،باغ و بیشه  بوده و در کنار کار کشاورزی به دامداری نیز می پرداختند و خود دارای وسایل کشاورزی مانند تراکتور ،خرمنکوب و... بودند  که در جریان فصول مختلف و در جریان کاشت و داشت و برداشت محصول  از کار گران روز مزد نیز استفاده می کردند. وبعضی هادارای زمین های اندکی  بودند که با اشتغال به کشاورزی تنها می توانستند روزی خود و خانواده خویش را تامین کنند و بالاخره بعضی ها هم زمین هایی اجاره ای در اختیار داشتند.

ب: خوش نشینان ( قَرَه لَر):  خودشان شامل اقشار زیر بودند:

1-   كارگران: که تقسم می شدند به کارگران كشاورزي  و کارگران غير كشاورزي :  

- كارگران كشاورزي:افرادی که زمین زراعی نداشتند و به کارگری در کار های کشاورزی

مانند دروگری (بچین چی)-وجین کاری (اَلاخ چی)-آبیاری (سو سوواران)-بوجاری(سووریخ چی)- تخم پاشی و سم پاسی بیل زنی و غارس و می پرداختند.

-کارگران غیرکشاورزی:  که در کار هایی مانند بنایی،کاه گل کاری (سوواخ سوواماخ)-گچ کاری -چوپانی  و گاو چرانی و... مشغول بودند.

2-   سوداگران، کسانی که  از راه دادو ستد و معاملات، امرار معاش می نموند ، از قبیل مغازه داران که در مغازه هایشان جنس بخصوصی نمی فروختند بلکه پارچه در کنار کفش،پنیر در کنار پیازو...این افراد که (توکان دار) یعنی دکان دار و مغازه دار نامیده می شدند  در کنار مغازه داری ، تکه زمینی هم داشتند و یا قطعه ای باغ و یا چندین راس گاو و گوسفند.بعضی از افراد این گروه  از لحاظ مالی  از قویترین خانواده های  باروق بودند.

ب- چوبدارها( چودار لار):افرادی که به کار خرید و فروش گاو و گوسفند مشغول بودند  و هر روز هفته را در یکی از بازار های هفتگی  مناطق همجوار  می گشتند  و افراد این گروه نیز از نظر مالی قوی  بودند.

ج‌-  پیله وران(چرچی لَر):کسانی که نسبت به مغازه داران ،سرمایه کمتری داشتند و دارای مغازه ثابتی نبودند، بلکه خرت و پرتی از شهر و یا از مغازه های باروق خریده و در کوچه و بازار  با سر دادن ندای  (چرچی خرداسی آلان) گشته و جنس می فروختندوبعضی وقتها سری به کوچه های دهات مجاور نیز می زدند..

ح‌- ربا خواران و دلالان، هم از جمله افرادی هستند که در گروه سودا گران می توان از آنها نام برد.

خ‌- کارمندان:  تعداداندکی  از اهالی هم  به استخدام دولت در آمده و در کار های مختلفی انجام وظیفه می نمودند .

د‌-   صاحبان مشاغل فني ( رانندگان- تعميركاران- پيشه وران مانند نجّار و آهنگر و کارکنانی که به  کار های خدماتی غیر دولتی  اشتغال داشتندمانندشاغلان دندانسازی ،قصابی ،نجاری،رانندگی ،جوشکاری، ،دوچرخه سازی،آرایشگری، ،چاقو سازی ، ،کفاشی،و...

قابل ذکر است که امروزه تغییراتی اساسی در قشر بندی اجتماعی شهر باروق  نسبت به زمان نگارش موارد فوق مشاهده می گردد که نیاز به برسی دقیق تر دارد.

 

+ نوشته شده در  جمعه پنجم آبان 1391ساعت 18:31  توسط اسداله اسکندریان  |